۰۳ تیر ۱۳۹۸
تیر ۳, ۱۳۹۸

یک مسافرت لازم برای همه‌ی ما

تیر ۳, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

یک مسافرت لازم برای همه‌ی ما

یکی از اساسی ترین ضروریات زندگی هر فردی خودشناسی است. برای پرورش اخلاق پسندیده و اجتناب از اخلاق ناپسند فرد باید به خودسازی برسد و برای رسیدن به آن نیز، در اولین گام نیازمند آن است که خود را بشناسد؛ به دیگر سخن، اولین مرحله در برقراری ارتباط انسان با خویش، خودشناسی است.

دانستن جایگاه و منزلت خویشتن و شناخت ویژگی‌ها و توانایی‌ها به معنای ارتباط با خود است.

خودشناسی
با شناخت پلیدی های درون و نفرت از آنان می توانیم از انجام آنها دوری کنیم و در تطهیر روح الهی مان گام برداریم. به پاس همین خودآگاهی است که  فرد می تواند پروردگار خویش را بشناسد و راه رسیدن به سعادت را در هر دو جهان بپیماید.

چرا خودشناسی؟!
دانستن این که  من واقعا که هستم و چگونه شخصیتی دارم، نقاط ضعف و قوت من چیست، باعث می شود فرد سفری به درون خود داشته باشد و به خودشناسی و خودسازی بپردازد.

گاهی نیز حب ذات( دوست داشتن خود) و ارزش گذاشتن برای خود است که فرد را ترغیب می کند برای ساختن  خویشتن و خوشبختی بیشتر در جهت خودسازی قدم بردارد.

فواید خودشناسی
تعالی روح : با شناخت واقعی از خود می توان به تمامی نیروهایی اطراف احاطه داشت و با استفاده بهینه از آنها، به تعالی رسید.

شوق تغییر: شناخت حقیقت درون، شوق تغییر ایجاد می کند و مصائب راه را برای فرد آسان می کند، زیرا زمانی که انگیزه کافی به کاری داشته باشیم برای رسیدن به آن، خود را به هر دری می زنیم تا به اوج آسمان های کمال و پیشرفت برسیم.

اراده و حق انتخاب: خودشناسی حس اختیار و انتخاب به فرد می دهد و فرد را به این باور می رساند که او خود به تنهایی مسئول کمال و یا پست ترین درجه خویشتن است و هیچ کس در این تعالی و یا نزول دخالتی ندارد و نخواهد داشت.

شناخت گوهر درون: ارتباط با خود درونی و شناخت آن، باعث می شود فرد درون خود را گنجینه ای ناب از حقایق و معنویات بیابد و به ارزش خویش پی ببرد و متوجه این مهم شود که ذلت و زبونی از ذات حقیقی او به دور است و پلیدی ها و زشتی ها می توانند گوهر وجود او را نابود سازند.

با خودشناسی فرد می تواند به بُعد دیگری از وجود خود دست یابد و در ورای مادیات به دنبال معنویاتی که هدف اصلی از زندگی است، باشد. باور به خود، اجتناب از رذایل اخلاقی، تواضع و فروتنی، توجه به انسانیت و… از ویژگی های فردی است که به خودشناسی رسیده است

شناخت هدف آفرینش : با تفکر در درون، می توان استعدادهای درونی و باطنی خود را شناخت و هدف از آفرینش را فهمید.  با دانستن هدف اصلی از به وجود آمدن خویش است که فرد سعی می کند به هیچ قیمتی فرصت ها را از دست ندهد و هرگز به سوی پلیدی ها و زشتی ها گرایش پیدا نکند، چون می داند این فرصت، تنها یکبار به او داده شده است و هیچ گاه تکرار نخواهد شد.